11.1 C
Ιωάννινα
6 Μαρτίου, 2021
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

«Στα Γιάννινα υπάρχουν παιδιά από υλικό που σπανίζει»

aggelos makrisΣε συνεχή ανοδική πορεία βρίσκεται το άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στα Γιάννινα.

Μέσα σε 10 περίπου χρόνια, τα παιδιά που ασχολούνται με το τραπεζάκι του πινγκ-πονγκ, πολλαπλασιάστηκαν ενώ δεν λείπουν και οι διακρίσεις.
Την ανοδική τροχιά την επισήμανε και ο κ. Άγγελος Μακρής. Βετεράνος πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό τη δεκαετία του ’70 και σημαντικές διακρίσεις, ο κ. Μακρής βρέθηκε για λίγες ημέρες στα Γιάννινα καλεσμένος του ΑΣ ΦΕΑ Ιωαννίνων και προσωπικά του Θεολόγου Καπετανίδη, για κάποιες προπονήσεις με τα παιδιά του συλλόγου.
Όπως υπογράμμισε, υπάρχει υλικό που σπανίζει. Παιδιά που αν ήταν στην Αθήνα θα ήταν «χρυσή λίρα» όπως είπε.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στον συντάκτη, Κώστα Γεωργιάδη:

Πείτε μας λίγα λόγια για την επίσκεψη σας στα Γιάννινα:

«Προσκλήθηκα στα Γιάννινα από τον σύλλογο Φίλων Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ιωαννίνων, και ιδιαίτερα από τον Θεολόγο Καπετανίδη με τον οποίο γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια. Έχει γίνει μία πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια, και στο πλαίσιο ενός συλλόγου ο οποίος θέλει ανά περιόδους, να τον επισκέπτονται κάποιοι προπονητές για να παίρνουν και οι αθλητές κάποια στοιχεία, ήρθα για ένα τριήμερο στην πόλη για να κάνουμε πιο εντατικές προπονήσεις τα απογεύματα σε έναν πραγματικά ωραίο χώρο.
Είχα έρθει ξανά πριν 9-10 χρόνια, και ο χώρος ήταν έξω από την πόλη και ήταν δύσκολο για τα παιδιά, με πιο λίγα τραπέζια. Τώρα είναι ένας πολύ όμορφος χώρος με ειδικό δάπεδο. Βέβαια για την δουλειά που έχουν κάνει στο σύλλογο τώρα και αυτός ο χώρος είναι μικρός.
Πιστεύω ότι πρέπει να βοηθήσει η μικρή κοινωνία της πόλης των Ιωαννίνων, η Δημοτική Αρχή για να βρεθεί χώρος που τα τέσσερα τραπέζια να γίνουν οκτώ και δέκα γιατί υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά που ασχολούνται. Αυτά τα παιδιά πρέπει να παίζουν. Το να παίζεις μισή ώρα, μία ώρα την ημέρα είναι πολύ λίγο για να κάνεις αθλητισμό-πρωταθλητισμό».

Συνεπώς έχετε διαπιστώσει ότι υπάρχουν περιθώρια να ανέβει το άθλημα στα Γιάννινα;

«Βλέπω μεγάλα περιθώρια. Και όχι μόνο αυτό. Είδα 3-4 παιδάκια που αυτή τη στιγμή αν ήταν στην Αθήνα θα ήταν «χρυσή λίρα». Είναι πολύ μικρά και παίζουν πολύ καλά και μπράβο και συγχαρητήρια στον σύλλογο, τους προπονητές και τους γονείς, γιατί και οι γονείς κάνουν θυσία, να πηγαίνουν τα παιδιά τους στον χώρο του συλλόγου. Μου άρεσαν πάρα πολύ.
Τέτοιο υλικό σπανίζει. Αυτά τα τέσσερα παιδάκια είναι το Α και το Ω για τα Γιάννινα, και πιστεύω σε λίγα χρόνια και για την Ελλάδα».

Η διαφορά της Αθήνας με τους συλλόγους της επαρχίας;

«Μην κρυβόμαστε, δυστυχώς η Αθήνα είναι το μεγάλο κεφάλι. Και το μεγάλο κεφάλι τρώει όλα τα άλλα. Η Αθήνα έχει τα μέσα και την Ομοσπονδία. Όλη η Ελλάδα είναι συγκεντρωμένη εκεί.
Η επαρχία έχει πιο καλά ταλέντα, πιο γερά παιδιά, αλλά δεν έχει την ποικιλία των αθλητών, είναι πολλά τα σωματεία στην Αθήνα και μπορούν να δίνουν πολλούς αγώνες. Εδώ στα Γιάννινα ο σύλλογος για να δώσει αγώνες πρέπει να πάει στη Θεσσαλονίκη.
Στην Αθήνα σε 2 χιλιόμετρα έχεις 3-4 σωματεία κοντά.
Δεν είναι εύκολο κάθε βδομάδα να πηγαίνουν τα παιδάκια, οι προπονητές, οι γονείς στη Θεσσαλονίκη. Δεν γίνεται αυτό.
Ο αθλητισμός χρειάζεται ποικιλία. Δεν μπορεί ένας αθλητής να παίζει συνέχεια με τον ίδιο αθλητή. Τα πραγματικά ταλέντα όμως είναι πραγματικά στην υπόλοιπη Ελλάδα».

Και μιας και μιλάμε για ταλέντα, ποια είναι τα στοιχεία που πρέπει να δουλέψει ένα παιδί για να έχει διακρίσεις;

«Όλα είναι μία αλυσίδα. Είναι ο σύλλογος, είναι ο προπονητής, είναι ο γονιός και η είναι και η απόσταση. Είναι μία αλυσίδα πολύ δεμένη. Μπορεί να θέλει το παιδί αλλά μπορεί να σου έρθει ο γονιός και να σου πει: «Κύριε εγώ δεν μπορώ». Να είναι ένα παιδί το ταλέντο και λόγω οικονομικών δυσχερειών της οικογένειας να μην μπορεί το παιδί να πηγαίνει τα ταξίδια με τον σύλλογο.
Είναι μία αλυσίδα που αν σπάσει ένας κρίκος δεν διορθώνεται.
Το παιδάκι πρέπει να ξεκινάει από μικρή ηλικία, και χαίρομαι που είδα εδώ, πολύ μικρά παιδιά. Και όταν λέω μικρά εννοώ Α’ και Β’ Δημοτικού. Να έχει φτάσει στο Γυμνάσιο, να έχει παίξει και να το αγαπήσει. Αν αρχίσει από το Γυμνάσιο και πάει στο Λύκειο είναι φυσιολογικό ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει γιατί θα έχει και τα μαθήματα του. Και να μην βάζουμε σαν στόχο τον πρωταθλητισμό. Πρώτα να γίνει σωστός άνθρωπος, να είναι σωστός χαρακτήρας, που τον βοηθάει ο αθλητισμός, και την μόρφωση του, γιατί το πινγκ-πονγκ δεν θα του δώσει φαγητό για να ζήσει».

Από την εποχή που ήσασταν αθλητής και πρωταθλητής, έχετε δει να έχει αναπτυχθεί το πινγκ-πονγκ στην Ελλάδα;

«Ήταν άλλες εποχές. Ήταν η δεκαετία του 70′. Άλλες οι συνθήκες. Πλέον έχουν καλυτερεύσει γενικότερα σε όλες τις ομάδες. Τότε παίζαμε περισσότερο γιατί είχαμε πολύ μεγάλη τρέλα. Παίζαμε περισσότερο για τη φανέλα. Τώρα το παιδί έρχεται για να διασκεδάσει. Να φύγει από το σπίτι και τους τέσσερις τοίχους.
Είναι διαφορετικά τα πράγματα. Από τότε έχουν αλλάξει πάρα πολύ».

Έχετε περάσει και από την Ομοσπονδία. Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα;

«Το πρώτο πρόβλημα είναι το οικονομικό. Πλέον οι μεγάλες επιχορηγήσεις έχουν κοπεί, καλώς ή κακώς. Το βάρος πέφτει στα σωματεία που και πλέον δυστυχώς δεν έχει την οικονομική δυνατότητα. Και αναγκάζεται πλέον ο γονιός να βάζει το χέρι στην τσέπη.
Αυτά στην δεκαετία του 70′ δεν υπήρχαν. Δεν πλήρωναν οι γονείς το σωματείο για να παίξει το παιδί»

Αν συνεχιστεί η κατάσταση θα δούμε και συλλόγους να «σβήνουν»;

«Σίγουρα. Και ήδη έχουν «σβήσει». Έχουν «σβήσει» από ανθρώπινο δυναμικό. Σε σύλλογο ο κυριότερος είναι ο προπονητής. Όταν υπάρχει ο σωστός προπονητής που πάνω από όλα το αγαπάει το άθλημα του, τότε θα το κρατήσει και θα το ανεβάσει. Αν θα φύγει, δεν ξέρω τελικά τι μπορεί να γίνει.
Γ’ αυτό πρέπει στις μικρές πόλεις να βοηθάει η τοπική κοινωνία. Πρέπει να βοηθήσει ο Δήμος. Διότι αυτή τη στιγμή γίνεται ένα κοινωνικό έργο. Το ότι έχει μαζέψει ο σύλλογος των Ιωαννίνων εκατοντάδες παιδιά, και τώρα μαζεύει και βετεράνους, και γίνεται μία κυψέλη, είναι έργο. Βλέπεις κάτι υγιές, αντί να γυρνάνε στις καφετέριες. Αυτό το σωματείο πρέπει να βοηθηθεί. Δεν ξέρω πως, αλλά πρέπει να το βοηθήσουμε. Ίσως να του δώσει ο Δήμος μία οικονομική ανάσα στο ενοίκιο που δίνει. Ή αν έχει ο Δήμος δικούς του χώρους ανεκμετάλλευτους, να τους διαθέτει για τις ανάγκες ενός συλλόγου».

Πως είδατε το επίπεδο του ελληνικού πινγκ-πονγκ στις τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις;

«Έχουμε έναν αθλητή, τον Γκιώνη ο οποίος είναι εξαίρετος αθλητής. Και σαν ήθος και σαν χαρακτήρας. Και πολύ καλός παίκτης. Πριν λίγο είχαμε τον Κρεάνγκα.
Αν έχουμε βάλει μεγάλους στόχους, ματαιοπονούμε. Το πινγκ-πονγκ σε παγκόσμιο επίπεδο είναι εξωπραγματικό. Βέβαια ο Γκιώνης είναι κοντά στο επίπεδο αυτό. Αν και νομίζω ότι και γι’ αυτόν ήταν οι τελευταίοι του Ολυμπιακοί Αγώνες».

Υπάρχει διάδοχη κατάσταση;

«Υπάρχουν δύο-τρία παιδιά. Πάρα πολύ καλά αλλά βάζω ένα ερωτηματικό. Δεν είναι μόνο ο αθλητής. Είναι πολλοί παράγοντες για να δούμε έναν αθλητή να φτάσει ψηλά. Να μπει στην 16 πχ. Ένας από αυτούς είναι ακόμη 16 χρονών και ακόμη πηγαίνουν στο Λύκειο. Είναι όμως από τα μεγάλα ταλέντα που έχει βγάλει η Ελλάδα».

 

Related posts

«Θα κάνουμε οτιδήποτε μπορούμε για να κρατήσουμε τον Γιαννίκη»

Κώστας Γεωργιάδης

Κάργας: «Δεν ξέρω αν θέλει κάποιος τον ΠΑΣ για αντίπαλο στο Κύπελλο»

Κώστας Γεωργιάδης

«Η συμμετοχή των ομάδων θα κρίνει πως θα συνεχιστεί η Γ’ Εθνική»

Κώστας Γεωργιάδης