22.9 C
Ιωάννινα
25 Ιουλίου 2021
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τράι… hard και φτάσε όπου μπορείς!

Η μεγάλη νίκη επί της Γαλλίας του Ζιντάν και του Τρεζεγκέ στα προημιτελικά τροφοδότησε εκ νέου το “ντεπόζιτο του ενθουσιασμού” στις τάξεις της Εθνικής Ομάδας και απογείωσε τα όνειρα των Ελλήνων φιλάθλων. Τόσο που η φορμαρισμένη Τσεχία του Πάβελ Νέντβεντ, για πολλούς φαβορί για το Κύπελλο, δεν τρόμαζε κανέναν. Μία φράση υπήρχε πια στο μυαλό και τα χείλη όλων…

Ο Ότο Ρεχάγκελ δεν φρέναρε τη χαρά και τον ενθουσιασμό των ποδοσφαιριστών του. Χάρηκε και πανηγύρισε μαζί τους τις προηγούμενες επιτυχίες, προέτρεψε τους Έλληνες φιλάθλους να γιορτάσουν, όμως όλα σε στιλ… γερμανικό. Ο αρχηγός Θοδωρής Ζαγοράκης επίσης δεν έκρυβε τη χαρά του, όμως διατηρούσε την ψυχραιμία του. Η ομάδα κρατήθηκε προσγειωμένη και σοβαρή, χωρίς ωστόσο να βάλει φραγμούς στα όνειρά της. Και όλοι μαζί οι διεθνείς εισέπρατταν την αγάπη και τη θετική ενέργεια των απανταχού Ελλήνων.

Η Τσεχία διέθετε σπουδαίους παίκτες. Ο “αρτίστας” Πάβελ Νέντβεντ, ηγέτης της Γιουβέντους και της εθνικής του ομάδας με μεγάλες διακρίσεις, κάτοχος της “χρυσής μπάλας” την προηγούμενη χρονιά, ένας δημιουργικός χαφ που έκανε ωστόσο και όλα τα υπόλοιπα: σκόραρε, αμυνόταν όταν έπρεπε. Ακόμη, ο σπουδαίος τερματοφύλακας Πετρ Τσεχ, ο Ροζίτσκι, ο Πομπόρσκι, ο γιγαντόσωμος Γιαν Κόλερ και 1ος σκόρερ του τουρνουά του 2004 Μίλαν Μπάρος…

Το παιχνίδι ξεκινά με την Τσεχία να έχει την πρωτοβουλία και να προσπαθεί να δημιουργήσει φάσεις. Η Ελλάδα αμύνεται οργανωμένα. Ως ομάδα -και όχι μόνον οι αμυντικοί- όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια. Ο Μιχάλης Καψής με το πάθος, την ταχύτητα και το άλμα του αφήνει εκτός αγώνα τον δίμετρο Κόλερ, ο Δέλλας αγωνίζεται σαν Κολοσσός, ο Νικοπολίδης εξουδετερώνει ό,τι και με όποιον τρόπο εξαπολύουν οι Τσέχοι προς την εστία του και οι υπόλοιποι τα δίνουν όλα. Οι Τσέχοι έχουν και ένα δοκάρι… Το πρώτο ημίχρονο κυλά σε αυτό το τέμπο μέχρι το 39ο λεπτό, όταν ο Νέντβεντ τραυματίζεται και αποχωρεί. Ατυχία για την Τσεχία που χάνει τον καλύτερο παίκτη και ηγέτη της, αλλά μικρή η αλλαγή στην εικόνα του δευτέρου μέρος. Οι αντίπαλοι φτιάχνουν ευκαιρίες, υπάρχουν κίνδυνοι, όμως οι φάσεις τελειώνουν είτε με τις επεμβάσεις του Αντώνη, είτε με την αστοχία των Τσέχων. Από την άλλη προσπαθούμε, τρέχουμε, κλέβουμε μπάλες και δημιουργούμε λίγες ευκαιρίες, που δεν έχουν ευτυχή κατάληξη.

Το παιχνίδι κλείνει στο 0-0. Ο κανονισμός προβλέπει παράταση και πέναλτι, αλλά υπάρχει μια ιδιομορφία. Δεν είναι ακριβώς το “χρυσό γκολ”, με το οποίο το ματς σταματά αυτόματα, όμως αν μία ομάδα σκοράρει στο πρώτο ημίχρονο της παράτασης, το δεύτερο δεν θα αρχίσει ποτέ: ο κανονισμός του ασημένιου γκολ.

Στην παράταση έχει περάσει και ο Βασίλης Τσάρτας. Το ρολόι στο Ντραγκάο, το γήπεδο του θριάμβου της πρεμιέρας επί της οικοδέσποινας του τουρνουά, σημαδεύει το τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης. Κερδίζουμε κόρνερ. O “mister 10” το εκτελεί με το μαγικό αριστερό του πόδι στο πρώτο δοκάρι. Πετάγεται ο Κατσουράνης αλλά δεν βρίσκει τη μπάλα. Δίπλα του και λίγο πίσω του έρχεται ο Δέλλας. Ο Κολοσσός σκύβει για να πετύχει την κεφαλιά, το καταφέρνει και από το ένα περίπου μέτρο εκτελεί τον ξαφνιασμένο Τσεχ.

Ο αγώνας ολοκληρώνεται. Η Ελλάδα έχει απογειωθεί προς τον τελικό. Οι χοροί έχουν (ξανα)αρχίσει… και στις 4 Ιουλίου θα φαινόταν αν θα σταματούσαν ή θα συνεχίζονταν για πάντα…

Ελλάδα: Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης, Δέλλας, Μπασινάς (71΄ Γιαννακόπουλος), Ζαγοράκης, Χαριστέας, Φύσσας, Βρύζας (91΄ Τσιάρτας), Καψής, Καραγκούνης, Κατσουράνης

Τσεχία: Τσεχ, Γκριγκέρα, Γκάλασεκ, Μπολφ, Γιανκουλόβσκι, Πομπόρσκι, Κόλερ, Ροσίτσκι, Νέντβεντ (39΄ Σμίτσερ), Μπάρος, Ουϊφαλούζι

 

EURO 2004: Ελλάδα-Τσεχία, οι πρωταγωνιστές του αγώνα

Στον ημιτελικό με την Τσεχία όλοι οι Έλληνες διεθνείς που αγωνίστηκαν έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για να έρθει η πολυπόθητη πρόκριση και η συμμετοχή στον μεγάλο τελικό της διοργάνωσης. Κάποιοι ωστόσο είχαν αυξημένο ρόλο και καθήκοντα, όπως συμβαίνει, σε συνάρτηση πάντα με τον τρόπο παιχνιδιού του αντιπάλου.

Τραϊανός Δέλλας
Ο “Κολοσσός” της Εθνικής, “Τράι” για συμπαίκτες και φίλους, ήταν ο σκόρερ τού γκολ στο τελευταίο λεπτό της παράτασης. Όμως η προσφορά του υψηλόσωμου αμυντικού επεκτάθηκε πολύ πέρα από την επίτευξη του πιο σημαντικού γκολ της Εθνικής μέχρι εκείνη την ημέρα. Ο Μακεδόνας δέσποσε στα ελληνικά μετόπισθεν σε όλα τα παιχνίδια, έχοντας τον ιδιαίτερα δύσκολο ρόλο του “τελευταίου” παίκτη, τον οποίο του ανέθεσε ο κ. Ρεχάγκελ. Αξιοποίησε την ικανότητά του στο ψηλό παιχνίδι, συνδυάζοντάς την με το κοφτερό και γρήγορο μυαλό του, αλλά και τη δυνατότητα να παίζει τους αντιπάλους επιθετικούς και “στα πόδια”, πράγμα σπάνιο για τόσο ψηλό παίκτη. Παράλληλα βοηθούσε στην ανάπτυξη από την άμυνα και -όταν βρήκε την ευκαιρία- έστειλε την Εθνική στον τελικό και όλους τους Έλληνες στα ουράνια! και στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα, συγκινημένος και ευτυχισμένος, άγγιξε τις καρδιές όλων μας, με την περίφημη πια φράση του: «… πηγαίνοντας για το κόρνερ, είδα το ρολόι, έδειχνε 14:36 και είπα ας μπει τώρα. Πιστεύω κάποιος με άκουσε και μπήκε το γκολ».

Μιχάλης Καψής
Σχεδόν πάντα ήρεμος στην καθημερινότητά του ο Μιχάλης και απόλυτα συγκεντρωμένος στους αγώνες. Ο Ότο Ρεχάγκελ διέκρινε πολύ γρήγορα τα στοιχεία εκείνα που του επέτρεπαν να αποδίδει εξαίσια στην άμυνα “ένας με έναν” και του ανέθετε συχνά την αντιμετώπιση του καλύτερου επιθετικού των αντιπάλων. Γρήγορος στην σκέψη και στα πόδια, με μεγάλο άλμα και υψηλό βαθμό προσήλωσης, δικαίωσε τον Γερμανό προπονητή, αλλά και τη βαριά ποδοσφαιρική κληρονομιά που κουβαλούσε. Αιτία γι’ αυτό ο -παρών σε όλα τα παιχνίδια του EURO- πατέρας του Άνθιμος, που έκανε σπουδαία καριέρα σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο στην ίδια θέση, χαρίζοντας στον μικρό τότε Μιχάλη τις ποδοσφαιρικές προσλαμβάνουσες παραστάσεις και ενισχύοντας το όνειρό του να φτάσει κι εκείνος ψηλά. Αν όμως σε όλα τα ματς μέχρι τον ημιτελικό με την Τσεχία τα πήγε περίφημα, ο ημιτελικός ήταν η κορυφαία στιγμή του: μόνο κοντός δεν είναι ο Πειραιώτης σέντερ μπακ, ωστόσο εκείνο το βράδυ του έλαχε ένα “θηρίο”, ο δίμετρος Κόλερ. Στο τέλος του ματς όλοι απορούσαν πώς του πήρε όλες τις κεφαλιές και εξουδετέρωσε το μεγάλο του προσόν, το ψηλό παιχνίδι.

Αντώνης Νικοπολίδης
Μάλλον το καλύτερο παιχνίδι του γκολκίπερ της εθνικής στο EURO! Μπορεί σε 2-3 περιπτώσεις να είχε και την τύχη με το μέρος του, όταν οι Τσέχοι έστειλαν τη μπάλα άουτ και στο δοκάρι, ωστόσο ό,τι πήγε προς την εστία ο Αντώνης το εξουδετέρωσε με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Για έναν ακόμη αγώνα ενέπνευσε εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του με την οξυδέρκεια και τη σταθερότητά του και είχε τεράστια συμμετοχή στην προσπάθεια της Εθνικής να κλείσει τον αγώνα με μηδέν παθητικό και να “χτυπήσει” σε κάποια από τις δικές της ευκαιρίες. Με τις αποκρούσεις του στον ημιτελικό ο Νικοπολίδης πιστώνεται μεγάλο μερίδιο από την πρόκριση στον τελικό και τη μοναδική ευκαιρία που απέκτησε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα να σηκώσει την κούπα της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Γιώργος Καραγκούνης
Συνδυάζοντας για μια ακόμη φορά τις τεχνικές του αρετές με το πάθος του, ο Γιώργος σήκωσε σε μεγάλο βαθμό το βάρος της οργάνωσης του παιχνιδιού της Εθνικής, σε έναν δύσκολο αγώνα στον οποίο κυρίως αμυνόταν και έψαχνε τις ευκαιρίες για αντεπιθέσεις. Έδωσε μάχες, κράτησε μπάλες και κέρδισε χρόνο δίνοντας σημαντικές ανάσες στον εαυτό του και στους συμπαίκτες του. Προσέφερε σε όλους τους τομείς και πιστώνεται ένα ξεχωριστό μερίδιο της νίκης-πρόκρισης στον τελικό. Έναν τελικό στον οποίο μόνον ο ίδιος ξέρει πόσο θα ήθελε να αγωνιστεί, όμως δεν θα συμμετείχε, καθώς το πάθος του να δώσει τα πάντα για την Εθνική τον οδήγησε στο να δεχθεί δεύτερη κίτρινη κάρτα και να θυσιάσει την πιθανότητα συμμετοχής στο μεγάλο παιχνίδι της 4ης Ιουλίου 2004.

Βασίλης Τσάρτας
Ο Βασίλης αγωνίστηκε μόνο στο πρώτο ημίχρονο της παράτασης, αλλά για τον “mago” τελικά δεν χρειαζόταν περισσότερο. Στο τελευταίο από τα 15 λεπτά του έξτρα χρόνου, έστησε τη μπάλα και με το “γνωστό και μη εξαιρετέο” αριστερό του πόδι, την έστειλε στο πρώτο δοκάρι, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το ύψος του Τραϊανού. Τα κατάφεραν και οι δύο. Η Ελλάδα προκρίθηκε στον τελικό και ο Τσάρτας προσέφερε για άλλη μια φορά μεγάλη υπηρεσία, σε μικρό χρόνο συμμετοχής.

Πάβελ Νέντβεντ
Δεν θα μπορούσε κανείς να τον κατατάξει στους αρνητικούς πρωταγωνιστές της αναμέτρησης, μιας και στην ουσία ήταν άτυχος με τον τραυματισμό και την αποχώρησή του προς το τέλος του α΄ ημιχρόνου. Ωστόσο, αυτή η ατυχία -πιθανότατα- απέβη καθοριστική στην εξέλιξη του αγώνα και την τελική έκβασή του, καθώς ο Νέντβεντ δεν ήταν οποιοσδήποτε παίκτης, αλλά ο ηγέτης της εθνικής του ομάδας και οι υπηρεσίες του προς αυτήν ήταν πολύτιμες και πολυποίκιλες όταν αγωνιζόταν. Δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Τσεχία “κόπηκε στα δύο” μετά την αποχώρησή του, ωστόσο στερήθηκε μία πολυτιμότατη λύση και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής τη μοναδική ευκαιρία να αγωνιστεί σε τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Κι ας το είχε σίγουρο πριν τον αγώνα με την Εθνική μας…

 

EURO 2004: “Κάποιος με άκουσε και μπήκε το γκολ”

Ο ενθουσιασμός μετά τη νίκη επί της Τσεχίας και την πρόκριση στον τελικό μεγάλης διοργάνωσης, για πρώτη φορά στην ιστορία της Εθνικής Ομάδας, ήταν διάχυτος. Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές ήταν τρισευτυχισμένοι, όμως και πάλι παρουσιάστηκαν προσγειωμένοι στις δηλώσεις τους μετά το παιχνίδι. Κάποιοι άλλοι δεν μας υπολόγιζαν πριν τον αγώνα, αλλά δεν μίλησαν καθόλου μετά τη λήξη του…

“Σήμερα έγινε κάτι ανεπανάληπτο! Η Ελλάδα είναι στον τελικό, άξια πιστεύω, καθώς αποδείξαμε για μια ακόμη φορά πως είμαστε μια πολύ καλή και οργανωμένη ομάδα, δίνουμε τα πάντα μέσα στο γήπεδο και στο τέλος ο Θεός μας έδωσε αυτή τη νίκη… Πηγαίνοντας για το κόρνερ, είδα το ρολόι, έδειχνε 14:36 και είπα ας μπει τώρα. Πιστεύω κάποιος με άκουσε και μπήκε το γκολ. Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου όσους φιλάθλους μας βρίσκονται εδώ και σ’ εκείνους που είναι στην Ελλάδα θέλω να πω να το χαρούν όσο περισσότερο γίνεται σήμερα. Την Κυριακή τους θέλουμε όλους εδώ κοντά μας. Καταφέραμε κάτι ιστορικό για την Ελλάδα και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε αυτούς τους παίκτες και σε αυτόν τον προπονητή που φτάσαμε εδώ”. Τραϊανός Δέλλας

«Το ποδόσφαιρο αλλάζει κι αυτό που απαιτείται είναι η ομαδικότητα και όχι οι μονάδες. Ο Ρεχάγκελ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Προσάρμοσε την ομάδα σύμφωνα με τις δυνατότητες των ποδοσφαιριστών και δημιούργησε ένα αρμονικό σύνολο. Δεν έχει σταρ, ούτε παίκτες που έρχονται από το φεγγάρι. Αγωνίζονται ο ένας για τον άλλον και όλοι μαζί. Έχουν πολύ καλή ψυχολογία και παίζουν μόνο για να κερδίσουν». Ζοζέ Μουρίνιο

“Το να φτάσει κάποιος στον τελικό είναι ένα όνειρο. Όχι μόνο για Έλληνα ποδοσφαιριστή, αλλά και για οποιονδήποτε παίκτη, ακόμη και μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας. Οι στιγμές που ζούμε είναι φανταστικές”. Γιώργος Καραγκούνης

«Αν παίξουμε τελικό με την Πορτογαλία, θα είναι ένα ανοιχτό παιχνίδι. Σίγουρα η Πορτογαλία, θα έχει για μας περισσότερες δυσκολίες, από τη στιγμή, που παίζει στο σπίτι της και γύρω μας θα υπάρχει πολύς κόσμος, αλλά το προτιμώ. Το να παίξεις στον τελικό κόντρα στην διοργανώτρια ομάδα, θα είναι μια εξαιρετική εμπειρία». Πάβελ Νέντβεντ (την προηγουμένη του αγώνα Ελλάδας-Τσεχίας…).

“Δεν βλέπω τον τρόπο με τον οποίο μπορεί αυτή η Εθνική να χάσει. Ενώ πριν κάποια χρόνια, στη δική μας γενιά, λέγαμε πώς θα κερδίσουμε, τώρα δεν βλέπω πώς μπορεί να χάσουμε…” Στράτος Αποστολάκης

Related posts

Οι εμβολιασμοί και οι τάσεις της πανδημίας στην Ήπειρο

Κώστας Γεωργιάδης

Συλλήψεις φυγόποινων σε Ηγουμενίτσα και Γιάννινα

Κώστας Γεωργιάδης

Eνοίκια: Ποιοι απαλλάσσονται τον Ιούλιο

Κώστας Γεωργιάδης